تبليغاتX
باد ما را خواهد برد؟ - به‌بهانه تجلیل /نه‌تحلیل/ «آواز‌گنجشک‌ها» دردانشگاه‌ اصول‌دین‌ قم:
گاه‌نوشت‌های «حمیدرضا منتظری»

«مجیدی» ستاره پرفروغ آسمان سینمای ایران است؟! 

هفته گذشته وقتی اس‌ام‌اس آمده بود، قرار است «مجیدمجیدی» به‌همراه «امیرقادری» میهمان دانشگاه‌اصول‌دین قم باشند و بعداز نمایش فیلم یک جلسه نقد و بررسی راه بیندازند، هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم این احتمال هم وجود داشته باشد که این جلسه، صرفاً به‌یک مراسم تشریفاتی و تجلیل(به‌جای‌تحلیل) فیلم و همچنین اسم پرتب و تاب آقای«‌مجیدمجیدی» بدل شود؛ و نزول یابد!

«مجید‌مجیدی» هرقدر هم کارگردان بزرگی شمرده شود(که نمی‌شود!)، فکر نمی‌کنم خودش هم چندان راغب باشد در مراسم نقد و بررسی فیلم «ساده انگارانه» و «عوام فریبانه» و بدون‌شک «سانتی‌مانتال» اخیرش، «آواز گنجشک‌ها»، به‌جای بررسی منطقی و اصولی و نقاد‌منشانه(!) فیلم که بخواهد لایه‌های تفکری و فنی فیلم را به‌بحث بکشاند و درک و تحلیل درستی را پیرامون «فیلم» و «کارگردان» و «جایگاه» هر دو در سینمای ایران و همچنین کارنامه فیلمساز ارائه کند، در نهایت آماتورگری یک‌مراسم تشریفاتی کودکانه راه بیندازند و عکس «مجیدی» را در پوزیشن‌های «ایستاده» و «نشسته» و حتی «خوابیده» روی سن بگذارند و از وی دعوت کنند به‌عنوان «ستاره پر فروغ آسمان سینمای‌ایران» بیاید بالای سن، و بر جمع بتابد و همه حاضرین در سالن برای این آقای‌کارگردان و این اعتباربالفعل و بالقوه سینمای‌متعهد ایران سوت و کف بزنند! در‌واقع(تکه‌کلام همان شب خودمجیدی) نگارنده نمی‌داند متولیان برپایی همچنین مراسمی، این عبارت توصیفی فجیع! و غلیظ «ستاره پرفروغ...» را از کجا و با مشورت کدام نهاد متخصص در امور سینمایی(!) و فرهنگی آوردند و در مراسم انداختند سر زبان؟!

همچنین عیجیب‌تر از همه «امیرقادری» بود؛ اصلاً نمی‌دانم چطور شد این‌گونه آمد «قم» و این‌گونه تصمیم گرفت در مراسم شرکت کند و به‌آن شکل مراسم را اداره کند؟! البته از خیرمقدمی که برایش زده بودند مبنی‌بر «منتقد آگاه و فرزانه» انگار خوشش آمده بود و (به‌قول دوستی) رفته بود بالا...!

به‌هرحال هم مجیدی می‌داند و هم دیگر کارشناسان امور که فیلم «آواز گنجشک‌ها»، به‌دلیل عدم دارا بودن نگاه منصفانه و درست به مجموعه مناسبات دخیل در اجزاء تشکیل دهنده فیلم، یک فیلم تاریخ‌مصرف‌دار و همچنین فاقد نگاه جامع می‌باشد؛ چراکه نمی‌توان این فیلم را برای بار دوم و یا پس‌از گذشت زمان دوباره تماشا کرد. اما درعین حال فیلم، در بستری از «آن»ها و «لحظه‌»های بسیار شاهکار همواره مخاطبش را با خود همراه می‌کند و به‌دنیای خویش می‌برد؛ این هنر «مجیدی» است به‌عنوان کارگردان معمولی سینمای ایران؛ اما نه‌عنوان «ستاره‌پرفروغ آسمان سینمای‌ایران»؛ کمی‌منصف باشید و به‌فکر تاریخ‌سینما که آیندگان قرار است همراه با این القاب و عناوین افراطی مرور کنند!

+ نوشته شده در  ساعت 15  توسط حمیدرضا منتظری  |